Plik gotowy do druku ma ustalone trzy rzeczy: wymiar w centymetrach, rozdzielczość liczoną dla tego wymiaru oraz przestrzeń barwną. Pominięcie któregokolwiek z tych parametrów kończy się najczęściej wydrukiem o innym kadrze niż zakładany.
Od czego rozpocząć projekt?
Od dokumentu założonego w docelowym wymiarze fizycznym, nie w pikselach. Program pyta wtedy o rozdzielczość i sam przelicza wymiar na piksele – dzięki temu wszystkie elementy projektowane są w skali, w jakiej zostaną wydrukowane.
Praca od razu w wymiarze docelowym eliminuje najczęstszy błąd, czyli projekt przygotowany w małym rozmiarze i powiększany na końcu. Tekst i cienkie linie znoszą powiększanie najgorzej – to na nich rozmycie widać jako pierwsze.
Jaką przestrzeń barwną wybrać?
Do druku cyfrowego wystarcza sRGB i większość drukarni właśnie tego oczekuje. Konwersja do CMYK po stronie klienta bywa kontrproduktywna, bo profil docelowy zależy od maszyny i podłoża, a przedwczesne przejście na CMYK odcina część nasyconych barw bezpowrotnie.
Jeśli w projekcie występują kolory kluczowe, na przykład barwy firmowe, warto to zaznaczyć przy zamówieniu. Nasycone zielenie i intensywne pomarańcze są w druku najtrudniejsze do odwzorowania i mogą wyjść ciemniej niż na ekranie.
Czy potrzebne są spady?
Przy wydruku dekoracyjnym z białym marginesem spady nie są konieczne. Stają się istotne wtedy, gdy grafika ma dochodzić do samej krawędzi arkusza – wtedy tło powinno wychodzić 2-3 mm poza format, żeby cięcie nie odsłoniło białego paska.
Osobno trzeba pamiętać o marginesie bezpieczeństwa dla treści. Elementy istotne, zwłaszcza napisy, powinny mieścić się co najmniej 5 mm od linii cięcia, a przy oprawie w ramę – 10-15 mm, bo listwa zakrywa brzeg arkusza.
Jak sprawdzić projekt przed wysłaniem?
Kolejność kontroli, która wyłapuje większość problemów:
- podejrzeć plik w powiększeniu 100 procent i ocenić ostrość szczegółów
- sprawdzić, czy wymiar dokumentu odpowiada zamawianemu formatowi
- policzyć rozdzielczość dla tego wymiaru, minimum 200 dpi
- sprawdzić odległość napisów od krawędzi
- wyeksportować do TIFF albo PNG, bez ponownej kompresji
- wydrukować fragment w skali 1:1 na domowej drukarce i ocenić ostrość
Ostatni punkt bywa pomijany, a jest najbardziej wymowny. Fragment w skali rzeczywistej pokazuje ostrość dokładnie tak, jak zobaczy ją oko przy gotowym plakacie.
Gdzie zlecić wydruk gotowego pliku?
Sensowna drukarnia prowadzi cały proces zdalnie: przesłanie pliku, wybór formatu i podłoża, podglądy oraz wysyłka bez konieczności wizyty na miejscu. Przydaje się także weryfikacja techniczna pliku przed produkcją, bo wychwytuje problemy, których w podglądzie na ekranie nie widać.
Wydruk z własnego projektu można zamówić online, w kilku formatach od A4 do 100×50 cm, na papierze satynowym o gramaturze 150 g. Arkusz przed wysyłką jest rolowany, foliowany i pakowany w twardą tubę kartonową, co przy wydrukach bez oprawy jest jedynym sensownym sposobem transportu.
Jakie zastosowania ma wydruk poza dekoracją?
Poza aranżacją wnętrz wydruki służą jako plansze wystawowe, materiały do prezentacji, portfolio graficzne i fotograficzne, oznaczenia w lokalach oraz plakaty na wydarzenia. W każdym z tych zastosowań format i podłoże wybiera się nieco inaczej.
Do materiałów oglądanych z bliska wygrywa satyna i wyższa rozdzielczość. Do plansz wystawowych oglądanych z kilku metrów wystarczy 150 dpi, a większe znaczenie ma sztywność arkusza i sposób montażu.
Lista kontrolna przed wysłaniem pliku
☐ dokument założony w docelowym wymiarze fizycznym
☐ rozdzielczość policzona dla tego wymiaru, nie dla pikseli
☐ napisy odsunięte od krawędzi co najmniej 5 mm
☐ eksport bez ponownej kompresji, najlepiej TIFF lub PNG
☐ nazwa pliku zawierająca format, na przykład projekt_50x70.tif
Przygotowanie pliku do druku plakatów zajmuje kwadrans, jeśli od początku pracuje się w docelowym wymiarze. Poprawianie projektu po fakcie jest zawsze dłuższe i rzadko daje ten sam efekt.